Nog maar net na de start van kabinet Jetten 1 klinkt felle onvrede. De kritiek richt zich op de compromispolitiek, waarvan wordt gesteld dat die kiezers structureel teleurstelt.
"Ik kan er eigenlijk wel om gniffelen. Kabinet Jetten 1 is net begonnen en mensen zijn het alweer zat," luidt het oordeel in scherpe bewoordingen.
Als oorzaak wordt expliciet de manier van besluiten genoemd: "Door de compromispolitiek in Nederland krijg je nooit waar je op gestemd hebt." Volgens deze kritiek staan deals en tussenoplossingen haaks op het mandaat van de kiezer.
De frustratie mondt uit in een harde conclusie over de waarde van de stembus: "Stemmen slaat in principe als een lul op een drumstel."
Die boodschap wordt nog verder aangezet: "Wat zeg ik, het lijkt nog minder nut te hebben dan met je lul op een drumstel slaan. Dan heb je in ieder geval nog muziek."
De kern van de uitlating is duidelijk: er is al aan het begin sprake van onvrede over kabinet Jetten 1, gevoed door het idee dat compromissen maken ertoe leidt dat kiezers niet krijgen waarvoor zij hebben gekozen en dat stemmen daardoor weinig oplevert.
